خواهران گمشده
گیو گفت باشه و زنگ زد به خواهرش
چشم مامان گیو به موهای خوشگل امیلیا خورد بلند و قهوه ای روشن بودند
مامان گیو ازش پرسید امیلیا دوست داری موهات رو با یه کازانشی خوشگل ببندم؟
گیو گفت باشه و زنگ زد به خواهرش
چشم مامان گیو به موهای خوشگل امیلیا خورد بلند و قهوه ای روشن بودند
مامان گیو ازش پرسید امیلیا دوست داری موهات رو با یه کازانشی خوشگل ببندم؟
مادر گیو گفت خواهرت چندسالته؟
امیلیا گفت ۷ سال دوماه دیگه یعنی ماه مارچ تولدشه میشه ۸ سالش
مادر گیو گفت آهان راستش گیو یه خواهر کوچک تر ۱۴ ساله داره الان بیرونه گیو به خواهرت زنگ بزن ببین کجاست بعد هم بگو هویج و کاهو و کلم و... بگیره میخوام سوشی درست کنم
مادر گیو(همون رز فقط چون کره ای بودند اسمش رو تغییر دادم) گفت خیلی بده متاسفم
امیلیا گفت اشکالی نداره بلاخره با یه حادثه دیگه ممکن بود فوت کنند
مادر گیو گفت خوب باهاش کنار میای اما خواهرت چی اونم کنار میاد؟
امیلیا گفت خوب نه زیاد ولی ممکنه اگه براش توضیح بدم متوجه بشه
مامان رز گفت چجوری از اینجا سر دراوردی امیلیا؟
امیلیا گفت من و خواهرم توی خونه ای نزدیک دریا زندگی میکردیم همه خوب و خوشحال بودیم
تا اینکه سه روز پیش طوفانی خیلی بدی اومد من و خواهرم تونستیم فرار کنیم تما مادر و پدرم داشتند وسایل ضروری رو برمیداشتند که دریا خونه مون رو بلعید
حالا حتی خواهرم رو ام گم کردم نمیدونم کجاست و چیکار میکنه حتی مطمئنم هیچ کسی اون خواهر بیچاره ی من رو به خونه خودش نمیبره مطمئنم خیلی ترسیده
مادر رز سلام کرد و گفت سلام اینجا چه خبره رز ایشون دوست جدیدته؟
رز گفت بله مامان اسمش امیلیاعه امیلیا مادرم مامان امیلیا
امیلیا و مامان رز گفت خوشبختم
مامان رز گفت سلام املیا لطفا من رو خاله ایپ صدا کن
امیلیا گفت سلام خاله ایپ اسم من هم امیلیا هست و دورگه کره، آمریکا هستم شما کره ای هستید؟
خاله ایپ گفت بله راستش گفتم شاید بخوای اسمم رو بدونی اسم واقعیم ایپرل هست میتونی منو خاله ایپرل صدا کنی چون خاله ایپ خیلی عجیبه
امیلیا گفت باشه حتما
همون لحظه مادر رز رسید
جوان به نظر میرسید، خیلی جوان. البته همه ی کره ای ها همینطورند از سنشون جوان ترند.
مامانش رو با کازانشی خوشگلی شبیه گل گیلاس بسته بود و لباس بانوان دربار رو پوشیده بود
امیلیا پرسید شما از کره اومدین
رز گفت آره از کجا فهمیدی
امیلیا گفت از لحجه ات و از خونتون و سوپ خمیر چون من مامانبزرگم کره ای بود و همیشه سوپ خمیر میپخت. خیلی خوشمزه بود. آهان راستی بابت غذا ممنون.
رز گفت خواهش میکنم
امیلیا قبول کرد و دنبال رز رفت
امیلیا گفت خونتون همینجاست؟
رز گفت نه یه کمی باید از اینجا یه چندتا کوچه بریم بالاتر
بلاخره به خونه رز رسیدند خونه ای مثل قصر های قدیم کره بود
از نظر امیلیا قشنگ ترین خونه ای بود که تاحالا دیده بود
رز گفت بیا تو دم در کفش هات رو هم درآر
رز پرسید گشنته؟ سوپ خمیر کره ای داریم اگه میخوای یکم بخور ببین خوشت میاد یا نه
امیلیا قبول کرد کمی خورد خیلی خوشش اومده بود